Okuyucu Postası
kalabalık olmamalı aslında bu kadar, durmasını bilmeli, bir güne bu kadar yüklenmemeli, parçalamalı ağırsa, bölünmüşlüğü göze almalı, anlamı gözden çıkarmalı
bu kadar kelime harcamamalı, biraz da kıymetini bilmeli, elinden çıkanla dilinden çıkan dengede durmazken terazide, tartıp da satar gibi yapmamalı, tutmayan ölçüler üzerine bir hayat kurmamalı
peki neden hep yasaklar üzerine bu cümleler? sınırların yok gibi, varsa özgürlüğün.. özgürlüğün yok gibi, varsa sınırların.. cümleler sana aitse, kendi sınırını kendin çizersin, o halde kimin emrindesin? cümleler varsa yoklukta, yokluktan çıkarmakla mükellefsin. yokluğa dalıp varlığı bulmakla mükellefsin. sonrası yok bu işin.
tabirine dalarsam tekrar:
uçurtmanın ipini yavaşça bırakır gibi, avucundan kaymasına izin verir gibi.. kuşların gökyüzünde süzülmesini değil de, kanat çırpmasını seyreder gibi.. güvercine gelirsek eğer, hala avuçlarının içinde, o anı bekler gibi..
anlatmak, ama neyi? masal mı, hayat mı? düş mü, gerçek mi? aklımdan geçen bir tasvir sadece. manzaranın en hakim yönünden gördüklerimi anlatıyorum. varlığımdan habersizse daha güzel bakıyorum. herkes sahip olmak ister, tabiri böyle güzel olanın aslını anlamak ne mümkün. o yüzden anlatanlardan olmayı seçiyorum, sahip olamadıklarımı..
yormamak lazım desem, bir yere varmak mümkün olmaz. dinlenirken yerini korumak kolay değil, koşarken hala aynı yerdeysen. burada ben işin içine karışıyorum, kendimi alıp tekrar devam ediyorum. genele vuruyorum cümleleri, sıradanlığa dahil olma çabasıyla.
başımı derde sokan benim, derdimin dermanını bulan yine ben. ya dermanımın derdini uyduran kim? sıkıldığım oyunları orasından burasından kesip yenilerini türetme oyununu keşfettim en son. oradan çıktı belki bu kısır döngü de..
elimin bulaşığıyla geziyorum sabahtan beri, temizleyemedim gitti. içimde bir gelgit, dolunaydan mı ki hepsi? bulutun arkasından seyrediyor beni bu gece, sanki dün suretini görmemişim gibi..
karanlığı tercih ediyorum, söz hakkı verirlerse. vermediklerinde gözlerimi kapatıyorum, bunu da yeni kesip biçtim, piyasaya sürüyorum. ne sürsen tutar bu aralar, insanoğlu zaten gözünü dünyaya geldiği an kapatmış, ne satarsan alırlar.
şimdi, ellerimi çekiyorum bu işin içinden, temize çıkarıyorum. her şeyi elime yükleyen dilim değil aslında, sahibi uğruna kendisini ateşe atan ellerim. şu haliyle mutluysa bırakmak istiyorum onları, her şeyi yükleyip üstüne çekip gitmek istiyorum. ben kaldıramam bu kadar yükü, ellerim zaten kirliyken, biraz daha batar, o kadar.
bir ara, yıkarım geçer. kiri yüzeydeyse eğer, akan sular ellerimle temizlenir.
ben sevinirim bu duruma, işime gelen tarafından bakınca.
güle oynaya yoluma devam ederim
döner dururum bu döngünün içinde
10.06.2009
Bu gönderiyi beğenebilir, sosyal ağlarda paylaşabilirsiniz
izindeyiz..
Yumurcakların sayısını saymaya
