Çözümsüzlüğe sıkıştığımı düşünüyorum
Yazılarımı kaydırıyorum
Ana haberler geçerken
Kayıp gençlik rolünü oynuyorum
Güneş içimi yakarken
Gözler parıldarken
Susuzluğa giderken
Ben de böyle eğleniyorum
Bulutlardan kaçarken
Yağmuru severken
Selden korkarken
Böyle yudumluyorum çayımı
Sen yokken
Hürriyetimi bulurken
Işıklar sönerken
Bu oyunu istemeden oynuyorum
Davranışları sorgularken
Yalnızlığı düşünürken
Hayat akarken
Ben de böyle sallanıyorum
Kimisi inerken
Kimisi coşarken
Galata’dan atlarken
Yaşamaya çalışıyorum
Değerler yok olurken
Sessizliği severken
Işıklar kapanırken
İniyorum sahneden
Umutları yıkarken
Teselli ederken
Teselli olurken
Kendimi kaybederken
…
Hikayesini bilmeden
Paul Mauriat – Romeo & Juliet (1971)
Dinlerken…
Ammar Yağcı
19:06 – 21 temmuz 2009
İstanbul- Türkiye
Güzel bir siir ve resimlede cok uyumlu olmus.
“Sen yokken“
“Hürriyetimi bulurken“
bogusuyorum cozumsuz insanin cozumsuzluguyle,
kendimi hayatinda hissetmezken,
dusunurken,
sevgide hurriyetimi hissederken,
ozgur olmayanin zitligiyla bogusurken
sorgulanmamislari ve sorgulanacagini dusunmediklerimi sorgularken,
ucmada yonu berlirlerken
yalniz,
ucmak isterken,
yalniz degilsin…