Belki inerim gökyüzünden
Kökler çıkar toprak üstünden
Gövdelenirim sararım her yanı
Ağaç olur dallanırım
Yaprak olur savrulurum
Süpürülürüm bir daha sonbaharda

Belki giderler yanımdan bir daha
Havaların ısınmasını beklemeden
Üşürken ayaklarımız
Boynumuz sarılıyken
Savrulurken bir daha
Yaprak olup sonbaharda

Ağaç gibi oldum zaten
Yağmuru, karı, güneşi taşıdım göğsümde
Ses vermeden, bakılmadan, sulanmadan.
Susarak, kızarak, küserek,
Yalnız belli etmeden
Savrulurken bir daha
Yaprak gibi sonbaharda

Köklerim salındı derinlere
Kayın ağacı olmak için cesetlere;
Hangi birine?
Tek tek , her mevsime, her kesime.
Hissederek, severek, kaybolmadan
Savrulurken bir daha
Yaprak gibi sonbaharda

ammar yağcı 01:16-25.9.9