Annem Cennet’e Uçtu 1

بسم الله الرحمن الرحيم

Annem’in vefat haberini aldığım anda içimden gelenlerin kaydıdır.

Annem; bana ilk okumayı öğreten insan. Babam bana kuranı okurken anlamamı öğrettiği gibi annemde bana bu kitabı okumayı öğretti. Eğer annem öğretmeseydi okumayı, anlama kısmına da geçemezdim.

Ben Allah’ın izni ile onun yüzünü kara çıkartmayacağım. Ve insan ölünce defteri açık kalır…

يا أيتها النفس المطمئنة أرجعي لربكِ راضية مرضية فأدخلي في عبادي وأدخلي جنتي ..

Allah şöyle der : Ey huzur içinde olan nefis! , Sen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!, (İyi) kullarımın arasına gir, Cennetime gir!.

Fecr Suresi son ayetleri..

Hiçbir evlat yok ki annesinin duasını almış olmasın.

Yahu ne acayiptir ki son bir ay içerisinde iki arkadaşımın annesi vefat etti.  Kendi kendime düşündüm durdum: acaba sıra bize ne zaman gelecek diye.
Her gelecek yakındır.

Elbette insana Allah taşıyamayacağı yükü yüklemez. Bize bu annemin kavuştuğu Allah tarafından bakara suresinin son ayetlerinde bildirildi.

Haberi aldığım ilk saatlerde yazıyorum bu cümleleri.

O kadar çok sevindim ki Annem adına. Yahu Allah’a kavuştu bundan daha güzel ne olabilir ki? Öyle değil mi?

Arkasında iki tane çocuk bıraktı. Bu çocuklar onun öğrettiği babamın geliştirdiği o kitabı insanlara ulaştırmak için uğraşıyorlar. Onun mekanından daha güzel mekan var mıdır şimdi?

Subhanallah..

Şimdi ben Dubai havaalanında thy uçağının içerisindeyim..

İnsanlar nasıl kaybediyorlar annelerini.
Bilmem.. Şimdi eve gidince ne hissedeceğimi çok merak ediyorum. Çünkü insanlar hüzünlü yüzlerle bana yönelecekler O’nun çocuğu olduğum için.

Dün babaannemi rüyamda gördüm, vedalaşıyordu benimle gözleri suluydu. Diyorum babaanne ne var ne oldu? Hiçbir şey söylemeden gidiyordu.

Uzun süredir annemden ayrı yaşıyorum. Hayatım yurtlarda geçtiği gibi şimdi de yurt dışında geçiyor. İstanbul’a bir sene sonra temelli dönmeyi planlarken içimden bir iki sene evde yaşamayı, evdekilerle vakit geçirdikten sonra içeride kalan özlemi doyurduktan sonra evlenmeyi düşünüyordum.

Annemi alıp Mavi Marmara gemisini gezdirip ona boğazda yemek ısmarlamayı düşünüyordum. 20 Ocak’ta Türkiye’ye bir on beş günlük tatil için gelecektim.

Her zaman beni yolcularken hiçbir zaman havaalanına gelmemişti annem. Sabahleyin geleceğim diyordu, yalnız vakit yaklaştığında serice evde vedalaşıyorduk, odasına çekiliyor ben de hızlıca merdivenleri iniyordum.

Hiçbir zaman vedalaşmadan hoşnut olmamıştı.

Yine yalnız bir şekilde evde kalp krizi geçirerek kimseyle vedalaşmadan Allah’a kavuştu.

Haberi aldığımın ilk saatlerindeyim şuanda. Burada ki çocuklar bana “Oğlum hiç üzülme senin gibi evlat yetiştirdi bu kadın dediler.”

Bende onlara : ağabeycim ölümlü dünya sıkıntı yok. Bak şimdi uçağa binip son yolculuğuna gideceğim. Ama nice insanlar var ki uğurlayamıyorlar bile annelerini bombalar tepelerine inerken.

Allah’ım sana teşekkür ederim.

Bizi iman ile şereflendirdin. Ve bizleri her zaman aferini hak ettiğimiz yerde olmamızı sağla.

Annem ve tüm sevdiklerimizle Kevser’in başında Peygamber efendimiz sallallahu aleyhi vesellem ile buluşmayı bizlere nasip et.

Ayaklarımızı sabit tut.

Son nefesimizde Lailahe illallah ‘ı bilerek ruhunu sana teslim edenlerden eyle.

Zeynep’ten doğma..
Ammar YAĞCI

Saat:04:00 Dubai Airport / U.A.E.
3 Ocak 2011
devam edecek..