dış bağlantı : Annem Cennet’e Uçtu 1
Evvela , bugün benim dünyaya gelme günümü tebrik edenlere teşekkürlerimi sunarım.
Bahane ile bugün biraz dua toplamış oldum. Dua eden kalplerinizi Allah daraldığı zaman inşirah suresiyle peygamberinin daralan kalbini genişlettiği gibi genişletsin.
“Çok yaşa “ temennilerine; hayırlısı neyse o olsun diyorum.
Yıllar önce hicri takvime göre 9 Rabi-ül Evvel 1407 de, miladi takvime göre 11 Kasım 1986 yılında dünyaya geldim. Dünyaya gelirken kim tarafından getirildiğim hakkında hiçbir bilgiye sahip değildim.
Hatta gözlerimi açtığımda kendimden bile haberdar değildim. Zaman içerisinde bir benlik oluştu. Bu benlik içerisinde iyi kötü ne varsa hepsi birleşti. Tercihlerimiz hep iyilikten yana oldu.
Biz bu tercihleri yaparken kendi seçimlerimizden ziyade, daha küçük yaşta benim iki elimden tutup yürümesini öğreten, konuşmasını öğreten annemin ve babamın etkisi daha çok oldu.
Kendimden bildiğim şeylerin aslında hiç biri kendimden değil. Aileme çok bağlı yaşadım. İnsan farkında olmadan bağlandığı kişilerin iyi kötü tüm huylarını üzerinde toplar.
Elbette herkesin annesi ve babası birer melektirJ
Onların güzel huylarını toplarken düştüğüm yanlışlarda hiçbir zaman onları suçlamadım. Ne hayatta ne de ölümde. Aksine her zaman bu konuda kendimi suçlayıp durdum.
Çünkü Allah insana düşünmeyi, akıl etme yeteneğini, tercih etme hakkını ve iradeyi apaçık bir çek olarak sunmuş. Güzel olan yanı ise çocuklarını bu konuda ciddi manada muhafaza eden bir anneye ve bir babaya sahip olmak.
Küçüktüm hatırlıyorum babam sokakta beni gezdirirken o yıllarda dahi vitrinlerdeki abuk sabuk görüntüleri görmeyeyim diye karşıdan karşıya geçirir, kaldırımın diğer ucunda yürütürdü. Bazen dükkansız sokaklarda gezdirirdi.
Evinde emanet ettiği kadında 25 sene boyunca hiçbir zaman “oğlum nice yıllara” demedi.
Çünkü peygamberleri bunu yapmamıştı. Kültür emperyalizmine boyun eğmiş insanların kabul ettiklerini kendi çocuklarına sunmadılar. Ve onlarda Allah’ın resulünden görmediklerini çocuklarına hiçbir zaman yansıtmak istemediler.
Ben bugün ara sıra nazımın geçmediği durumlarda yalnızca “Allah’ın razı olacağı nice yıllara” temennisinde bulunabiliyorum. Bu temenni bir duadır. İnsana kendisini hatırlatacak.
Bu ve buna benzer bir çok hikaye var zihnimde. Daha ne inceliklerle dolu. Bilemiyorum ben çocuğum olduğunda bu derece hassasiyet gösterebilir miyim?
Çevreyle savaşırsam yarın çocuğum olduğu zaman hakkınızı helal edin. Hakikaten insan öldüğünde defterinin açık kaldığı 3 durumdan bir tanesi salih evlattır.
Binlerce, milyonlarca hatalara girip çıkıyorum, girip çıktıkça onların defterlerine ekleyip çıkardıklarımı düşünüyorum. Bunu her zaman düşündüm. Yalnız bu saatten sonrası artık daha farklı.
Ne düşünüyorum biliyor musunuz?
Anne kavramı çok farklı bir kavramdır. Bunu anlayamayız. Yalnız şunu iyi biliyorum ki “Annem cennete uçtu” Sebebine gelecek olursak, bir çok yönü var. Bunlardan bahsetmek istemiyorum, kendisini tanıyanların hepsi bu konuda hem fikir. Lakin kendi açımdan olan kısmı ise şöyle;
Geçen sene 11 kasım’da hac ibadetini gerçekleştirdim. Eğer bu ibadet Allah katında kabul edilmiş bir ibadet ise tabiri caiz ise; kilometreyi sıfırladım. Ve akabinden annem çok yakın bir süre sonra Cennet’e uçtu. Ölmeden önce oğlunun girmiş olduğu bataklıkların temizlenmesini bekledi. Oğlu temizlendi ve kendisi diğer tarafa evet hazırım, sorgu ve sualden geçebilirim ben çocuklarımı doğru ve düzgün yetiştirdim Rabbim beni alabilirsin dedi.
Ve kabul görüldü..
Burada imtihan onun için değil benim için başladı. Bugün ben beni doğuranı özlesem de onun orada sıkıntı çekmesine vesile olmaktan korkarım.
İnsanın Annesi 7/24 çocuğuna dua eder. Sabah uyandığında başlar akşam uykusunda rüyasında devam eder. Bir koruyucu melek olarak görevlendirilmiştir. O sebepten onların hakkı hiçbir zaman ödenemez!
Artık benim bu genişlikte 7/24 hizmet eden bir koruyucu meleğim yok.
Var, yalnız artık burada tamamı ile kendi iradem dahil.
Evet yıllar önce ben bugün doğdum, geçen sene yeniden doğruldum. Yalnız ölüme hazır değilim.
..
Allah’ım bizlerin canlarını bizlerden razı olmadan alma..
Peygamberin sünnetine sımsıkı sarılanlardan eyle..
Senin için atacağımız adımlar sonrasında bizi kınayanları takanlardan, acaba nederler diyenlerden eyleme..
Sevdiklerimizle bizleri cennette buluştur..
Firdevs Cennetini gönülden isteyenlerden değil, gönülden amel edip hak edenlerden eyle..
Amin
Bu arada temizlenme fırsatını kaçırmayalım.
..Zeynep’ten doğma
Ammar YAĞCI
11-11-11
Sharjah-United Arab Emirates
Bu gönderiyi beğenebilir, sosyal ağlarda paylaşabilirsiniz
Like this:
Be the first to like this post.
Bu gece şair olabilirdim, yalnız olmadım.
Muhsin Yazıcıoğlu’nun üşüyorum adında bir şiiri varmış. Varmış diyorum çünkü varlığından haberdar olup hiç okumadığım bir şiirdir. Duyduğum kadarı ile bu şiiri hapishanede üşürken yazmış. Ve sonrasında Muhsin Yazıcıoğlu bir helikoptere biner, helikopter düşer karlı bir dağ üzerinde üşüyerek ölür.
